ႏိုမိေတာ့မယ္

HIV ကုိကုသႏုိင္ၿပီလား ???? အဆက္ကုိ ေမွ်ာ္ေနတဲ့ စာဖတ္သူပရိတ္သတ္မ်ား ရွိခဲ့ရင္ ေဆာတီးဗ်ာ။ ဒီရက္ပိုင္း အလုပ္ကေလးနည္းနည္း ရႈပ္တာရယ္(အလုပ္ဗန္းျပတာ)၊ ေနာက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ တစ္ခုတည္းေသာ မန္မိုရီစတစ္ကေလးကို အစုတ္ပလုတ္ဗိုင္းရပ္စ္စုတ္ေတြ ကိုက္သြား တာေၾကာင့္(နဂိုတည္းက စုတ္သလားမေျပာတက္)၊ေနာက္ၿပီး အရိုးသားဆံုး၀န္ခံရရင္ စာရိုက္ရမွာ ပ်င္းတာရယ္ေၾကာင့္ မတင္ ျဖစ္ေသးတာပါ။ တစ္ခါတစ္ေလ ညပိုင္းအားေနလုိ႔ အျပင္မထြက္ရင္ အိမ္မွာ စာေလးဘာေလးရိုက္ထားတယ္။ ေနာက္ေန႔ Cyber ေရာက္ ေတာ့ တင္လုိက္တယ္။ အခုေတာ့ Mem Str; ကေလးပ်က္သြားေတာ့ အိမ္မွာလဲ မရိုက္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ဆိုင္ေရာက္ပုိဆိုး ။ စာကလဲ အေျပးအလႊားဖတ္ရေသး၊ ဂိမ္းကလဲ ကစားလိုက္ခ်င္ေသး၊ ဒီၾကားထဲ ခ်က္တင္ထဲက အမ်ိဳးေတာ္ေတြက ေခၚရင္ ထူးလိုက္ရေသး။ အ၀ွာ တုိင္ပတ္ေနသလိုျဖစ္ေနတယ္ း)

ဒီရက္ပုိင္း အလုပ္ကျပန္လာရင္ ေယာင္ေတာင္ေတာင္ေလးျဖစ္ေနတယ္။ ရံုးေစာဆင္းေပးေနတဲ့ ဂ်ာၾကီးကုိပဲ အျပစ္တင္ရမလား၊ သူငယ္ခ်င္း မရွိ၊ အေပါင္းအသင္းမရွိတဲ့ ကိုယ့္ကုိကိုယ္ပဲ အျပစ္တင္မရလားမသိဘူး။ ညေန 5 နာရီရံုးဆင္းျဖစ္တယ္။ အိမ္ျပန္ရမွာ ေစာေသးလို႔ ေဘာ္ဒါေတြကို လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေခၚတယ္။ ဘယ္ေမာင္မင္းၾကီးသားမွ မလုိက္ဘူး။ ဖင္ပိတ္ျငင္းတယ္။ သူတို႔မိန္းမေတြ ေနာက္လင္ယူ မွာၾကေနတာပဲ။ ဒါေတာင္ ကၽြန္ေတာ္က သူတုိ႔ကို ဒကာခံမွာေနာ္။ သူတုိ႔ကို တုိက္ခိုင္းလို႔ကေတာ့ လက္သီးနဲ႔မ်ား ထုိးမလားမသိ။

5 ခြဲေလာက္ အိမ္ေရာက္ရင္လဲ ေယာင္ေပေပနဲ႔ TV ေရွ႕ထိုင္ၿပီး ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ငွားထားတဲ့ စာအုပ္ကေလးကလဲ လက္စသတ္လုိက္ ေသးတယ္။ 7 နာရီေလာက္ေရာက္ေတာ့ ေမေမက ကိုရီယားကား ၾကည့္တယ္။ ေအာ္ မိန္းကေလးေတြ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ကိုရီယားကား ၾကိဳက္သား။ ဟိဟိ ကၽြန္ေတာ္လဲ ၾကိဳက္တယ္။ 8 နာရီၿပီးေတာ့ ေရမိုးခ်ိဳး၊ ထမင္းစားၿပီး အျပင္ထြက္ျဖစ္တယ္။ အထင္မၾကီးနဲ႔ေနာ္ က်န္တဲ့ ေနရာမဟုတ္ဘူး။ ငွားထားတဲ့ စာအုပ္ကေလး အပ္ဖုိ႔ရယ္၊ ဗဟုသုတေလးရဖုိ႔ Cyber ရယ္(ဟိဟိ အပ်င္းေျပဖို႔ဆို ပိုမွန္တယ္) ကိုပဲ သြားျဖစ္တယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ MWD တုိ႔ MRTV တုိ႔ကလာတဲ့ ဇာတ္ကားေတြ မလြတ္တမ္းၾကည့္ပစ္တယ္။ သူတုိ႔ကလဲ သေဘာ ေကာင္းပါ့ ႏွစ္ကားေတာင္ ဆက္တုိက္လႊင့္ေပးတယ္ဗ်။

အစီစဥ္ေတြၿပီးသြားလုိ႔ ေမေမအိပ္သြားၿပီဆို ကၽြန္ေတာ္လဲ အခန္းထဲ၀င္ၿပီး ကြန္ျပဴတာေလးဖြင့္၊ တစ္ဖက္က စာအုပ္ဖတ္ ဟိုဟာကလိ၊ ဒီ ဟာကလိနဲ႔ သိပ္မၾကာခင္အခ်ိန္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္အိပ္ေမာက်သြားတယ္ထင္တယ္။ မိုးလင္းေတာ့ ျခင္ေထာင္ထဲမွာ အခန္႔သား၊ ဘယ္အခ်ိန္ ေမေမထျပင္သြားေပးတယ္မသိ။ ဒီလုိက တစ္ရက္လဲ မဟုတ္၊ ႏွစ္ရက္လဲမဟုတ္၊ ဟိဟိ ေမေမ့ကုိေတာ့ အားနာနာနဲ႔ေျပာလိုက္တယ္။ ေက်းဇူးပဲေနာ္ ေမေမလို႔.. ေမေမကလဲ မဲ့ၿပီးျပန္ေျပာတယ္။ နင္မိန္းမရမွကို ငါလဲ ၀ဋ္ကၽြတ္မွာတဲ့။ ဟူး... ေမေမမသိဘူးေနာ္...။ း)

စာဖတ္သူတို႔အား အစဥ္ေလးစားလွ်က္..
ေမွ်ာ္လင့္သူ

I'm so tired !

မၾကာခင္ ရက္ပုိင္းအတြင္းမွာ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔ရဲ႕ ႏွစ္သစ္ကူး သၾကၤန္အခါသမယကုိေရာက္ရွိပါေတာ့မယ္။ လူတစ္ ကိုယ္လံုးလဲ အရမ္းပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေနၿပီ။ Company ကိစၥေတြေန႔ ေန႔ေကာ၊ ညပါ ႏွစ္ပါးသြားေနရတယ္။ မနက္ အိပ္ရာက ကုန္းရုန္းထ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး ရံုးတက္၊ ရံုးေရာက္ေတာ့ Way ထဲလိုက္ရ၊ ညေနေစာင္းမွ ရံုးျပန္ေရာက္ ခဏ တစ္ျဖဳတ္နား အိမ္ျပန္ ။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေရမိုးခ်ိဳး ထမင္းေလးစားၿပီး ည Over Time ျပန္ဆင္းရတယ္။

အလုပ္သိမ္းလုိ႔ အိမ္ျပန္ေရာက္ခ်ိန္ဆို လူတစ္ကုိယ္လံုး မလႈပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ အရမ္းပင္ပန္းေနၿပီ။ ကိုယ့္ရဲ႕ Brand .. Market ထဲမွာ ေနရာရဖို႔ ျပိဳင္ဘက္ေတြထက္ ေျခတစ္လွမ္းေစာဖုိ႔ Sale Rep: ေတြအေနနဲ႔ ဒီလုိ Run ေနမွလဲ တန္ရာက်ရံုပဲ။ မေကြးျမိဳ႕အပူခ်ိန္ကလဲ အရမ္းကုိဆိုးရြားလြန္းလွပါတယ္။ 1971ခုႏွစ္က တင္ခဲ့တဲ့ စံခ်ိန္ကုိ အခုလ ဆန္းပုိင္းမွာ စံခ်ိန္ခ်ိဴးသြားခဲ့တယ္။ အပူခ်ိန္က 45 ဒီဂရီဖာရင္ဟိုက္ ကုိ ပိြဳင့္စြန္းေသးတယ္။ ေန႔ဆိုရင္ အရမ္းပူ လြန္းလုိ႔ ဘယ္သူမွအျပင္သိပ္မထြက္ႏုိင္ၾကဘူး။

လမ္းမၾကီးေတြေပၚမွာဆုိလဲ ကတၱရာေတြေတာင္ေပ်ာ္ေနၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ၀န္ထမ္းတစ္စုေတာ့ Downtown တင္မဟုတ္ဘူး နီးစပ္ရာ နယ္ျမိဳ႕ကေလးေတြပါဆင္းေနၾကတယ္။ ဆိုင္ကယ္စီးေတာ့ အရမ္းပူတဲ့ေလေတြတိုက္ တယ္။ အက်ီၤလက္ရွည္ေတြ၀တ္ေပမယ့္လဲ အပူကေပါက္တယ္။ ဦးထုပ္ကုိလဲ မွန္ကာေတြခ်ၿပီးစီးရတယ္။ Highway စီးလို႔ဆုိင္ကယ္အင္ဂ်င္အရမ္းပူလာရင္ လမ္းေဘးအရိပ္ေအာက္မွာ ခဏရပ္နားတယ္။ အရိပ္ ေအာက္ဆုိေပမယ့္ ေဘးပတ္ခ်ာလည္က တိုက္လာတဲ့ေလေတြက အပူေတြဆုိေတာ့ မထူးဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ထည့္သြားတဲ့ ေရသန္႔ဘူးကလဲ ပူခ်စ္ေနၿပီ။

ဒီလိုေန႔စဥ္ရက္ဆက္သြားေနေတာ့ အရမ္းႏံုးေနၿပီး ညဆုိဘယ္မွမထြက္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ OT ကျပန္ေရာက္ ေရ ထပ္ခ်ိဳးၿပီး အိပ္ရာ၀င္ေတာ့တာပဲ။ အင္တာနက္ဆို မသံုးတာၾကာခဲ့ၿပီ။ ေနာက္ပိုင္း အလုပ္ကသူ႔အရွိန္ေလးနဲ႔ သူရသြားၿပီဆုိမွ ေသခ်ာျပန္သံုးျဖစ္ေတာ့မယ္ထင္တယ္။ တပတ္မွာတစ္ရက္္ပိတ္တဲ့ ရံုးပိတ္ရက္ကလဲ လုပ္စရာ ဇယ္စက္ေနေတာ့ ေ၀းေနခဲ့တယ္။ ဒီရက္ပုိင္းေတာ္ေသးတယ္ဆုိတာက မိုးသည္းတစ္ေယာက္ သူ႔ဘြားဘြား ေနမေကာင္းလုိ႔ သရက္ခဏျပန္သြားတယ္။ မဟုတ္ရင္ သူ႔အတြက္အခ်ိန္ေပးဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလး ေခါင္းပူလိမ့္မယ္။ ညတုိင္းလဲ Promotion ေတြကရွိေနတယ္။

မိုးသည္းနဲ႔လဲ မေတြ႔တာၾကာၿပီ။ သူစာေမးပြဲေျဖတုန္းကလဲ စာဖတ္တာအေႏွာင့္ယွက္ျဖစ္မွာစိုးလို႔ မေတြ႔ျဖစ္ခဲ့ ဘူး။ စာေမးပြဲၿပီးေတာ့လဲ တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ပဲေတြ႔လုိက္တယ္။ သူ႔ဘြားဘြားေနမေကာင္းလုိ႔ သရက္လုိက္သြား လိုက္တာ 3 ရက္ေန႔ကတည္းကတိုင္း အခုဆုိေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေနၿပီ။ အင္း ဘာလိုလိုနဲ႔ သၾကၤန္ေတာင္ ေရာက္ေတာ့မယ္။ သၾကၤန္တြင္းက်ရင္ အလုပ္က OT ရွိဖုိ႔မ်ားတယ္ ။ Advertising ကိစၥေတြနဲ႔ Trip ထြက္ျဖစ္ မယ္ထင္တယ္။ မိုးသည္းလဲ ျပန္မေရာက္ေသးေတာ့ ဘယ္လိုစီစဥ္ရမယ္မသိဘူး။ သူ 10 ရက္ေန႔ျပန္ေရာက္ မယ္ဆိုတာ ေရာက္လဲမလာေသးဘူး။

အလုပ္ပိတ္ရက္နည္းနည္းေလးရခ်င္တာ။ ဘယ္လုိမွကို မအားဘူးျဖစ္ေနတယ္။ လုပ္စရာေတြကအမ်ားၾကီးပဲ။ ကုိယ္၀င္ထားတဲ့ မေကြးျမသလြန္ တနလာၤအသင္းရဲ႕ ျပန္ၾကားေရး ကို္ယ္ပိုင္ Website ကုိ 5 လပိုင္းအလယ္ ေလာက္မွ လႊတ္တင္ဖုိ႔စီစဥ္ထားတယ္။ ဒီအတြက္လဲ ကၽြန္ေတာ္အလံုးစံုတာ၀န္ယူထားတယ္။ အဲဒီကိစၥေတြအ တြက္ စာမူေတြကလဲ စုရအံုးမယ္။ ေနာက္ၿပီး ေမေမကညီေလးရွိတဲ့ ျပင္ဦးလြင္ကုိသြားေနေတာ့ အိမ္မွာ ကၽြန္ ေတာ္တစ္ေယာက္ပဲရွိတယ္။ ႏွစ္ကူးမေရာက္ခင္ တစ္အိမ္လံုးလဲ သန္႔ရွင္းေရး လုပ္ခ်င္ေသးတယ္။ မနက္ျဖန္ 12.4.2010 မေကြးဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးရဲ႕ မီးသၿဂိဳလ္စ်ာပနအခမ္းနားကုိလဲ သြားခ်င္မိတယ္။ ဆရာေတာ္ဘု ရားၾကီးရဲ႕ အထၱဳပတၱိအက်ဥ္းကုိလဲ စာဖတ္သူတို႔ ေလ့လာႏိုင္ဖို႔ ေရးသားခ်င္ေသးတယ္။ သၾကၤန္အတြင္းမွာလဲ ခ်စ္ခ်စ္နဲ႔ ေလွ်ာက္လည္ခ်င္ေသးတယ္။ း)

စာဖတ္သူတုိ႔အား အစဥ္ေလးစားလွ်က္...
ေမွ်ာ္လင့္သူ..

စိတ္ညစ္တယ္ လိပ္ျဖစ္တာ အခြံထူလု႔ိ

စိတ္ညစ္တယ္ ... လိပ္ျဖစ္တာ အခြံထူလို႔... အဟြန္႔..
ထိုသုိ႔ ျငီးရတာလဲ အၾကိမ္ေပါင္းမနည္းျဖစ္ေနပါၿပီ။ စိတ္ေတြေလးလြန္းၿပီး ရႈပ္ေထြးေနသည္။ ဘာရယ္ကို ဦးတည္ခ်က္မရွိ ေလးလံလြန္းလွ သည္။ ေသြးေလ မမွန္ဘူးေျပာရေအာင္လဲ အစားေသာက္ကမပ်က္။ အိပ္ခ်ိန္ စားခ်ိန္က လြဲၿပီး ေနလို႔မေကာင္း :P စာဖတ္သူတို႔ေကာ ဒီလို ျဖစ္တက္လား ။ အေနာ္က ေယာက်ၤားေလးေနာ္ (မိန္းကေလးဆို အ၀ွာျဖစ္တယ္ထင္မွာစိုးလို႔ အဟီး)

ျဖစ္ေနတာေတာ့ သံုးေလးရက္ေလာက္ရွိၿပီ။ စိတ္ပိန္တယ္ ၊ ကုိယ္ျပိဳင္းတယ္။ အျပင္မထြက္ရင္လဲ အခန္းထဲရူးခ်င္ေနတယ္။ အျပင္ထြက္ ေတာ့လဲ ခ်စ္သူကုိပဲ လြမ္းသလုိလို၊ သတိရသလိုလို။ ဟုိေယာင္ေယာင္ ဒီေယာင္ေယာင္။ ေတာ္ေတာ္ေလးဆိုးပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြကလဲ ဒီရက္ပိုင္းအလုပ္ကိစၥေတြေရာ၊ ဘြဲ႔ယူတာေကာ၊ ေနာက္တျခားကိစၥေတြေကာ အလုပ္ရႈပ္ေနၾကတယ္။ အားေနတာ ကုိယ္တစ္ေယာက္ထည္း၊ တစ္ေယာက္ထည္းဆုိေတာ့ လၻက္ရည္ဆုိင္မထိုင္ခ်င္။ Net က်ေတာ့လဲ ခဏေလာက္ၿပီးရင္ ပ်င္းသြားေရာ။

တက္ကၽြမ္းနားလည္တဲ့ ေဘာ္ဒါေဘာ္ကၽြတ္မ်ားခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ဘာေရာဂါျဖစ္လဲ စံုစမ္းေပးၾကပါခင္ဗ်ာ။ ကုသလဲေပးၾကပါအံုး ။ ေမွ်ာ္ လင့္သူတစ္ေယာက္ၾကာရင္ လံုးပါးပါးၿပီး ကြိသြားပါလိမ့္မယ္။ ေရာဂါေပ်ာက္မယ့္ အစီစဥ္ေလးလုပ္ျဖစ္ရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုျပစ္မထားပါနဲ႔ အစ္ကုိအစ္မတို႔ရယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေရာဂါရင့္လာလိမ့္မယ္။

ေမွ်ာ္လင့္သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနတာကို ပစ္မထားပဲနဲ႔ အစ္ကိုတို႔ အစ္မတို႔ နည္းလမ္းေလးေတြခ်ေရးေပးသြားေနာ္.. မေရးရင္ငိုမွာေနာ္...
ဗ်ဲ... ဗ်ဲ..

စာဖတ္သူတို႔အား အစဥ္ေလးစားလွ်က္
ေမွ်ာ္လင့္သူ

အရမ္းေပ်ာ္၏ ( ထီေပါက္တာမဟုတ္ပါ )

ဒီတပတ္အတြင္း အလြန္ပ်င္းစရာေကာင္းလွသည္။ ရာသီဥတုက တမ်ိဳးဆုိကာမွ မွီ၀ဲေနတဲ့ အင္တာနက္ကေလးကလဲ နပ္မမွန္ဘူးျဖစ္ ေနသည္။ ေဖေဖာ္၀ါရီလ 2 ရက္ေန႔ မနက္ 11 နာရီမွာ မေကြးျမိဳ႔မွာ အင္တာနက္ျပတ္ေတာက္သြားပါတယ္။ ျပန္တက္လာမယ္ထင္ ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ညေနေနေစာင္းသြားေရာ ျပန္တက္မလာဘူး။ ရန္ကုန္ကလဲ ဖုန္းလာတယ္။ သူတို႔ဆီမွာလဲျဖစ္တယ္တဲ့ ။ GSM ဖုန္းလုိင္းေတြပါ က်တာတဲ့။ ဒီေတာ့လဲ ၾကည့္စရာမရွိ၊ ဖတ္စရာမရွိေတာ့လဲ မ်က္လံုးေလးမွိတ္အိပ္ယံုေပါ့။ ဒါေပမယ့္ တက္ႏိုးႏိုးထိုင္ ေစာင့္ေနလုိက္တာ သန္းေခါင္မွအိပ္ျဖစ္တာပါပဲ။

မနက္မိုးလင္းေတာ့ အေျပးေလးဖြင့္ၾကည္တယ္။ တက္မလာဘူး။ Blog ေရးခ်င္တယ္ ဖတ္ခ်င္တယ္ဆိုကာမွ တက္ကုိမတက္ေတာ့ဘူး Offline ျဖစ္ေနတဲ့ PC မသံုးတာၾကာေတာ့ ဘာလုပ္ရမယ္မွန္းမသိ ေယာင္ေတာင္ေတာင္ေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ေကာ္နက္ရွင္မတက္ ေတာ့လဲ ေကာင္းပါတယ္။ စာအုပ္ပံုထဲက စာအုပ္ေတြလွန္ေလွာဖတ္မိတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အျပင္ထြက္ျဖစ္တယ္။ ေလေကာင္း ေလသန္႔ေလး ရႈရုိက္ရတယ္။ ညခ်မ္း ဘုရားတက္ျဖစ္တယ္။ ၀တ္ျပဳျဖစ္တယ္။ အိမ္မွာ အေမ့ကို ကူလုပ္ေပးျဖစ္တယ္။ အေမနဲ႔အတူ ေစ်းသြားတယ္။ ညပုိင္း ေခြၾကည့္တယ္။ အိပ္ရာထဲစာဖတ္တယ္။ အားလံုးကုိလုပ္ျဖစ္သြားတယ္။

ဒီေန႔ မနက္ မနက္စားစားၿပီးျပန္ေတာ့ ေကာ္နက္ရွင္ ျပန္တက္ေနတာကိုေတြ႔တာတယ္။ ေပ်ာ္လုိက္တာဗ်ာ ၊ ဘယ္လုိေပ်ာ္သလဲဆို ေတာ့ မေျပာေတာ့ မေျပာတက္ဘူးဗ် ။ ဒါေပမယ့္ ေပ်ာ္တယ္ :P စိတ္ထဲမွာ ေတြးမိေသးပါရဲ႕ ငတ္ငတ္ျပတ္ျပတ္နဲ႔ အြန္လုိင္း တက္တုန္း " hi " လာတဲ့သူ Male or Female ျဖစ္ျဖစ္ " :ilu " လုိ႔ေျပာပစ္မယ္လုိ႔ ဟိဟိ ဆုိးတယ္ေနာ္ ဟုတ္ တယ္မလား း) ဒီလုိပဲေပါ့ဗ်ာ လူ႔ဘ၀ဆိုတာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတက္ရတယ္။... ကဲကဲ အားလံုးပဲေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ပါေစဗ်ာ..

စာဖတ္သူတို႔အား အစဥ္ေလးစားလွ်က္..
ေမွ်ာ္လင့္သူ

အလြဲေလး

ဒီေန႔ 1.1.2010 မွာ ပထမဆံုးတင္တဲ့ Post အျဖစ္ အလြဲေလး ဆုိတဲ့ post ေလးနဲ႔ စတင္လုိက္ပါတယ္. ဒါေလးေရးျဖစ္တဲ့ အ ေၾကာင္းကေတာ့ ကိုသက္တန္႔ခ်ိဳ ရဲ႕ အစားခံလိုက္ရေသာ လက္မ်ား ကုိဖတ္မိၿပီး ကိုယ္လဲ အလြဲေလးတင္ျပခ်င္တာနဲ႔ ေရးျဖစ္သြားတာပါ။ ႏွစ္သစ္ကုိ အလြဲေလးနဲ႔ စတင္ခဲ့လို႔ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုးမလြဲပါေစနဲ႔လို႔ ဆုေတာင္းရေတာ့မယ္။

လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတြကေပါ့...

ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ စာသင္ေက်ာင္းေလးက ကားလမ္းေလးရဲ႕ နံေဘးမွာတည္ရွိပါတယ္။ ကားကလဲ ေမ့ေလာက္မွ တစီးေလာက္ျဖတ္သြား တက္ပါတယ္။ တစ္ေန႔ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အခန္းေလးမွာ စိတ္အရမ္းတိုတက္တဲ့ ဆရာၾကီးတစ္ေယာက္က စာသင္ေနတယ္။ အဲအခ်ိန္မွာ ျဖစ္ ခ်င္ေတာ့ ေတာကားၾကီး တစ္စီး ၀ိတ္အျပည့္နဲ႔ အိပဲ့အိပဲ့ ေမာင္းေနသည္။

ေဘးက သာေအး ႏြားလွည္းကေတာင္ ေလခၽြန္ၿပီး ထားခဲ့သည္။ ျပႆနာက စပါၿပီ.....

ဂ်ိမ္း

ကားဘီးေပါက္သံက တိတ္ဆိတ္ေနေသာ ေလာကတစ္ခြင္ျမည္ဟီးသြားသည္။ ဧရာမ အက်ယ္ၾကီးေပါ့.... း)...
ထုိအခ်ိန္မွာ အခန္းထဲက ေက်ာင္းသားတစ္ခ်ိဳ႕က ထေအာ္တယ္...

ကၽြန္ေတာ္မပါဘူးဗ်ိဳ႕..............

အရင္ကတည္းက ေဒါသခပ္ၾကီးၾကီးဆရာဆုိေတာ့ သူ႔စာသင္ေနတာကို ေျပာင္ရႊတ္ရႊတ္နဲ႔ ထေအာ္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကို အရမ္း တင္းသြားတယ္။ ဒါနဲ႔ အသံက်ယ္ၾကီးနဲ႔ ေအာ္လိုက္သည္။

ေဟ့ေကာင္ေတြ.. မင္းတို႔က ငါစာသင္ေနတာကို မခန္႔ေလးစားနဲ႔ ...
ကဲ မပါတဲ့ေကာင္ေတြ မတ္တပ္ရပ္စမ္း..

သူ႔ထက္ငါ အသဲအမဲ ထၾကသည္။ ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ေပါ့....
ဒုန္းဒုန္း ထုလိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အားလံုးျငိမ္သြားတယ္။ ခံုေပၚမွာ ခါးကိုေကာ့ ရင္ကိုထုတ္ၿပီး. မတ္တက္ရပ္လိုက္ၾကသည္။

လူအနည္းစုကေတာ့ ေအာက္မွာ မ်က္ႏွာညိႈးညိႈးနဲ႔ ထိုင္ေနၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္ျပန္ေငးၿပီး ၾကည့္လိုက္သည္ သနားသြားတယ္။ ဒါနဲ႔ ဆရာက မတ္တပ္ရပ္တဲ့သူေတြအားလံုး ေရွ႕ထြက္ခိုင္းၿပီး ၾကိမ္လံုးနဲ႔ တြယ္ပါေလေတာ့တယ္။ကၽြန္ေတာ္အရမ္းေၾကာင္သြားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က မေအာ္ခဲ့ပဲ ဘာလုိ႔အခုလို ရိုက္ခံရတာလဲ။ သေဘာေပါက္လိုက္ၿပီ.. ဆရာေျပာခ်င္တာက မပါဘူးလို႔ေအာ္တဲ့ေက်ာင္း သားကို ထြက္ခိုင္းတာပဲ ။ ေအာ္တဲ့ေနရာမွာ မပါတဲ့ေက်ာင္းသားကုိ ထြက္ခိုင္းတာမွမဟုတ္တာ...

ေၾသာ္ အလာေကာင္းေပမယ့္ အခါေႏွာင္းသြားၿပီေလ။ ဆရာ့ၾကိမ္လံုးက တင္ပါးနဲ႔ သံုးခ်က္ေလာက္မိတ္ဆက္သြားသည္။ ေအာ္ ျမန္မာ စကားကပဲ မလည္ရႈပ္လား။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကပဲ နားလည္မႈလြဲတာလားေတာ့မသိ။ ဒီၾကားထဲ ရိုက္ခံရလုိ႔ နာတဲ့ၾကားထဲ ဟိုေအာ္တဲ့ ငနာ ေတြက ျပံဳးစိစိနဲ႔ ။ ငါလုပ္လုိက္ရ.. အား ... ကၽြတ္... ကၽြတ္...

ကၽြန္ေတာ္တို႔ လြဲခဲ့တဲ့အေၾကာင္းေလးကို အမွတ္ရလုိ႔ေရးသားလိုက္တာပါ။ စာဖတ္သူတုိ႔လဲ အလြဲေလးေတြရွိရင္ နည္းနည္းေလာက္ေ၀ မွ်သြားေနာ္...

ဒီ Post ေလးနဲ႔ေတာ့ မပတ္သတ္ပါဘူး ဒါေပမယ့္ ေျပာခ်င္လုိ႔ ... အိမ္ကို ကေလးေလးတစ္ေယာက္လာလည္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ခပ္တည္တည္နဲ႔ ေမးလုိက္တယ္။ ေဟ့ေကာင္ မင္းက ဘယ္မွာေနတာလဲ... လုိ႔ေမးလိုက္သည္။ သူကလဲ ေျဖရွာပါတယ္. လွသိန္းထိုက္တုိ႔ အိမ္ေဘးနားက တဲ့. ။ ဘယ္ရမလဲ ထပ္ေမးတယ္။ ေအးဟုတ္ပါၿပီး လွသိန္းထိုက္တုိ႔အိမ္ကဘယ္နားမွာလဲ ... .သားတို႔အိမ္ေဘးမွာေလ.. တဲ့ .... ဟိုက္
စာဖတ္သူတို႔ ေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ပါေစ.

အစဥ္ေလးစားလွ်က္..

ေမွ်ာ္လင့္သူ

Chatting Love

ျမန္မာျပည္မာ H5N1 ျဖစ္တုန္းက

ငါဟာမေၾကာက္ရြံခဲ့ပါဘူး ။ ။

ၾကက္သားကိုေရွာင္ ေဆးစစ္ေအာင္ခဲ့ပါတယ္ ခ်စ္သူ..................



ဘတ္(စ္)ကားခေတြေစ်းတက္လို ့လည္း

စိတ္မပ်က္ခဲ့ပါဘူး ။ ။

တက္ၿပီးၿပန္မက် ဘတ္(စ္)ကားခဆိုၿပီး

ႏွလံုးသြင္းႏုိင္ခဲ့ပါတယ္ ခ်စ္သူ.............



gtalk banned ခံရလို ့လည္း

ေနာက္မဆုတ္ခဲ့ပါဘူး ။ ။

ေကြ ့ပတ္ေရွာင္ရွား freedom အားနဲ ့

chatting စြမ္းအားတက္ေစခဲ့ပါတယ္ ခ်စ္သူ................



chatting အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ ့

ေန ့မအားညမအား အလုပ္မ်ားေနတဲ့နင့္ကို

ဘ၀တူဆိုတဲ့ခံစားခ်က္နဲ ့

လ်စ္လ်ဴရွုႏိုင္ခဲ့ပါတယ္ ခ်စ္သူ.......................



နင္ online မွာရွိေနမယ္ဆို

power ေတြတက္ခါးေတြမ်က္ေနလည္း

အငတ္ငတ္အၿပတ္ၿပတ္နဲ ့

ဆက္ chat ေနပါ့မယ္ ခ်စ္သူ.....................



မ chat ရင္ မေနႏိုင္တာကလြဲလို ့

မေကာင္းမွုဟူသမွ်အကုန္လုပ္တတ္တဲ့ငါ့ကို

နင့္ရဲ့ဘ၀ထဲက

ဆြဲမထုတ္လိုက္ပါနဲ ့ခ်စ္သူ..............



chatting thesis နဲ ့ Internet course မွာ

solid distinction ရခဲ့တဲ့ နင္ရဲ့ကၽြမ္းက်င္မွုကို

account အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ ့စမ္သပ္ခဲ့မိတဲ့ ငါ့ရဲ့ IP address ကို

ရက္ရက္စက္စက္နဲ ့မစစ္ေဆးခ်င္ပါနဲ ့ ခ်စ္သူ................



နင့္ကို chat ၿပီးခ်စ္ခဲ့တာပါ ႏွပ္ၿပီးခ်စ္ခဲ့တာမဟုတ္လို ့

နင့္ရဲ့ talkey ေတြေအာက္ ၿပားၿပားေမွာက္ခဲ့တဲ့

ငါ့ရဲ့ႏွလံုးသားကို

ဒုတိယအႀကိမ္ ၿပန္အသက္သြင္းေပးပါအံုး ခ်စ္သူ................



မထြက္ခ်င္ေပမဲ့ အသက္ငင္ေနတဲ့

ငါ့ရဲ့ႏွလံုးသားကို

အလ်င္စလို delete မေခါက္လိုက္ပါနဲ ့ ခ်စ္သူ...............



ငါဟာငါ register လုပ္ခဲ့ၿပီး

ငါဟာငါေမ့ေနတဲ့ ငါ့ႏွလံုးသား password ကို

နင္တစ္ေယာက္ထဲသိပါတယ္ ခ်စ္သူ.....................



ေက်းဇူးရွင္ chat senior မ်ားရဲ့

သြန္သင္ဆံုးမမွုကိုနားေယာင္ၿပီး firewall အထပ္ထပ္ခံထားတဲ့

နင့္ရဲ့ႏွလံုးသားကိုလည္း

ငါ hack လုပ္လို ့မရခဲ့ပါဘူး ခ်စ္သူ..............



ခ်စ္သူ..............

တကယ္ေတာ့..............

ငါဟာနင့္ရဲ့ဘ၀ထဲကို

လိုင္စင္မဲ့ႏွလုံးသားတစ္ခု တင္သြင္းဖို ့ႀကိဳးစားခဲ့တဲ့လူေလ ။ ။

ဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ့္ PC ထဲ notepad နဲ႔ Save ထားတာေတြ မ်ားလြန္းလို႔ မလုိတာေတြဖ်က္ဖုိ႔ လုပ္ရင္း ေတြ႔လုိက္တဲ့စာသားေလးပါ။ ေဘာ္ဒါေတြ ဖတ္ၿပီးေလာက္ၿပီထင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ဘယ္မွာဖတ္မိၿပီး သိမ္းထားလဲ မမွတ္မိေတာ့ဘူး.။ း)

စာဖတ္သူတို႔အား အစဥ္ေလးစားလွ်က္..

ေမွ်ာ္လင့္သူ

Today (24.12.2009)

ေရမုိးေလး ခ်ိဳးၿပီး စိတ္ထဲလန္းလန္းဆန္းဆန္းေလး ရွိတာနဲ႔ ကြန္ျပဴတာေရွ႕ ၀င္ထိုင္လုိက္တယ္။ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲစဥ္းစားတယ္။ Hero Game ခုတ္မယ္ စိတ္ကူးတယ္။ဒါလဲမေကာင္းပါဘူး ဘာလုိ႔လဲ ဆိုေတာ့ ရံႈးရင္ စိတ္တုိေနရတယ္။ ကိုယ့္ဘက္ကေကာင္က အသံုးမၾကရင္လဲေအာ္ေနရတယ္ မမုိက္ပါဘူး။ Chatting ၀င္ရင္ေရာ.. ပိုဆုိးမယ္ထင္တယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အြန္လိုင္းေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အေၾကာတဲ့တာရွားတယ္။ ေပါ့ေပါ့ေလးေတြ ကမ်ားတယ္ဗ်။ အဲၾကရင္ ေဒါကန္ရျပန္ေကာ.. ဒါနဲ႔ Blog ေရးမယ္စဥ္းစားတယ္။

အဲ ခက္ေရာ. အခုရက္ပိုင္းက အျပင္သြားေနရတာနဲ႔ ေရးစရာ အေၾကာင္းကလဲ မရွိျပန္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ မႏိုင္းႏိုင္း ၊ မပန္းရင့္ ေနာက္ ကုိညီလင္းဆက္ တုိ႔ Blog စာမ်က္ႏွာေလးထက္ကို ေရာက္ခဲ့တာေပါ့. အပန္းေျဖ ဟုိလွန္ဒီလွန္ဖတ္မိ တယ္။ ေတြးမိတယ္ တစ္ခါတစ္ေလ း) သူတို႔ၾကေတာ့ အေရးသားေကာင္းလိုက္တာ ၊ ကၽြန္ေတာ္က်ေတာ့ ေခါင္းထဲကကို ထြက္မလာဘူး ဟိဟိ တစ္ခါတစ္ေလ Blog တစ္ပုဒ္ေရးဖု႔ိ စဥ္းစားလုိက္တိုင္း ေခါင္းေတာက္သြားတယ္။ အစက ဒီ Blog ကေလးကုိ တိုထြာေလးေတြ ေရးဖို႔ စီစဥ္ထားတယ္ ဒါေပမယ့္ မပန္းရင့္ က ကုိယ္လဲေရး သူမ်ားလဲ ဖတ္ေတာ့ေကာ အဆင္မေျပဘူးလားတဲ့။ ကုိယ့္ဆုိဒ္မွာ ကုိယ္သြားဖတ္ေနၾက ဆိုဒ္ရ႕ဲ link ကေလးေတြခ်ိတ္ထား ဒါဆုိကုိယ္လဲ ဖတ္မိတယ္ ။ ေနာက္ သူမ်ားေတြလဲ ကုိယ့္ဆိုဒ္ကေလးကို လာဖတ္ရင္းနဲ႔ သြားဖတ္လုိ႔ရတယ္။ ေနာက္ ဆိုဒ္ကေလးကုိလဲ ျပင္ဖုိ႔ေျပာလာတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ျဖစ္သြားတာပါ။ လာဖတ္တဲ့ စာဖတ္သူတို႔ကုိလဲ အားနာမိပါတယ္ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ၀ါသနာေလးကုိ သည္းခံၿပီး အစဆံုးေတာ့ ဖတ္ေပးေစလို ပါတယ္။ ဆႏၵေလးေပါ့ဗ်ာ. း)

Topic ထဲမွာ ဦးတည္ရာမရွိတဲ့ topic က ရုပ္ဆုိးတယ္လုိ႔ၾကားမိတယ္ . အခုလို topic ေလးေပါ့.. ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ. ေခါင္းထဲထြက္လာ တာေလး ခ်ေရးမိတာပါ.

စာဖတ္သူတုိ႔အား အစဥ္ေလးစားလွ်က္.


ေမွ်ာ္လင့္သူ...