မေကြးဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ အႏၱိမစ်ာပန သာဓုကီဠန မဟာပူဇာသဘင္ သတင္းလႊာ ( ၁ )

မေကြးျမိဳ႕ မဟာ၀ိသုတာရာမတိုက္သစ္ ဦးစီးပဓာန နာယက ႏိုင္ငံေတာ္သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႔ ဥကၠဌ အဘိဓဇအဂၢမဟာသဒၶမၼေဇာ တိက၊ အဘိဓဇမဟာရဌဂုရု၊ အဂၢမဟာပ႑ိတ မေကြးဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ အႏၱိမစ်ာပန သာဓုကီဠန မဟာပူဇာသဘင္
သတင္းလႊာ ( ၁ )

မေကြးျမိဳ႕ မဟာ၀ိသုတာရာမတုိက္သစ္ ဦးစီးပဓာန နာယက ႏုိင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႔ ဥကၠဌ မေကြးဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး သည္ ၁၃၇၁ခုႏွစ္ တန္ခူးလျပည့္ (၂၉.၃.၂၀၁၀) တနလာၤေန႔၊ ၁း၄၅ နာရီတြင္ ရန္ကုန္ျပည္သူ႔ေဆးရံုၾကီး အထူးၾကပ္မတ္ကုသ ေဆာင္၌ ဘ၀နတ္နန္း စံျမန္းေတာ္မူခဲ့ေလၿပီ။ ၃၀.၃.၂၀၁၀ ေန႔တြင္ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဥတုဇရုပ္ကလာပ္ေတာ္ကုိ ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွ မေကြးျမိဳ႕ မဟာ၀ိသုတာရာမတုိက္သစ္သုိ႔ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဆႏၵေတာ္အရ ျပန္လည္ပင့္ေဆာင္ခဲ့ပါသည္။

၁၃၇၁ခုႏွစ္ တန္ခူးလျပည့္ေက်ာ္ ၁၃ ရက္ (၁၁.၄.၂၀၁၀) တနဂၤေႏြေန႔ မြန္းလြဲ ၁ နာရီအခ်ိန္တြင္ စံေက်ာင္းခ် အခမ္းအနားကုိ က်င္းပျပဳလုပ္ပါမည္။ ၁၃၇၁ခုႏွစ္ တန္ခူးလကြယ္ (၁၂.၄.၂၀၁၀) တနလာၤေန႔တြင္ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဥတုဇရုပ္ကလာပ္ေတာ္ကို မဟာ၀ိသုတာရာမတိုက္သစ္မွ ျမသလြန္ပြဲေတာ္ကြင္းရွိ ေလာင္တိုက္ေတာ္သို႔ ပင့္ေဆာင္၍ အႏၱိမအဂၢိစ်ာ ပနက်င္းပပါမည္။ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ တပည့္ဒါယိကာ၊ ဒါယိကာမအေပါင္းတို႔သည္ ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ဥတုဇရုပ္ကလာပ္ေတာ္ကုိ လာေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ႏုိင္ပါေၾကာင္းႏွင့္ အလွဴေငြမ်ား လာေရာက္လွဴဒါန္းႏုိင္ၾကပါေၾကာင္း အသိေပးႏုိုးေဆာ္လုိက္ရပါသည္။

အႏၱိမစ်ာပန သာဓုကီဠန မဟာဓမၼပူဇာသဘင္တြင္ ေဟာၾကားေတာ္မူမည့္ တရားပြဲအစီအစဥ္

- တန္ခူးလျပည့္ေက်ာ္ (၇)ရက္ - ၅.၄.၂၀၁၀ အရွင္ဆႏၵာဓိက (ေရႊပါရမီေတာရ)

- တန္ခူးလျပည့္ေက်ာ္ (၈)ရက္ - ၆.၄.၂၀၁၀ ဘဒၵႏၱ၀ါေသဌာဘိ၀ံသ(အဂၢမဟာဂႏၱ၀ါစကပ႑ိတ)၊(သ.စ.အ) ဓမၼာစရိယ (မစိုးရိမ္တိုက္သစ္၊မႏၱေလး)

- တန္ခူးလျပည့္ေက်ာ္ (၉)ရက္ - ၇.၄.၂၀၁၀ ဘဒၵႏၱ၀ါယာမိႏၵာဘိ၀ံသ၊ တိပိဋကဓရ တိပိဋကေကာ၀ိဒ ဓမၼဘ႑ာဂါရိက (ေရစၾကိဳ ဆရာေတာ္)

- တန္ခူးလျပည့္ေက်ာ္ (၁၀)ရက္ - ၈.၄.၂၀၁၀ ဘဒၵႏၱသိရီႏၵာဘိ၀ံသ၊ တိပိဋကဓရ တိပိဋကေကာ၀ိဒ ဓမၼဘ႑ာဂါရိက (ေယာဆရာေတာ္)

- တန္ခူးလျပည့္ေက်ာ္ (၁၁)ရက္ - ၉.၄.၂၀၁၀ ေဒါက္တာအရွင္ေဆကိႏၵ (ဓမၼဒူတ)

- တန္ခူးလျပည့္ေက်ာ္ (၁၂)ရက္ - ၁၀.၄.၂၀၁၀ ဘဒၵႏၱတိကၡ မဟာဓမၼကထိက ဗဟုဇနဟိတဓရ အဂၢမဟာပ႑ိတ (၀ါးခင္းကုန္း ဆရာေတာ္)

- တန္ခူးလျပည့္ေက်ာ္ (၁၃)ရက္ - ၁၁.၄.၂၀၁၀ ေဒါက္တာအရွင္ဥာဏိႆရ D.Litt,Ph.D (သီတဂူဆရာေတာ္)

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။
စာဖတ္သူတုိ႔အား အစဥ္ေလးစားလွ်က္..
ေမွ်ာ္လင့္သူ

ကဲမွာလား ? ကြဲမွာလား(အသဲေျပာပါတယ္) ?

စာဖတ္သူ ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမအေပါင္းတုိ႔ခင္ဗ်ာ..

ကၽြန္ေတာ္ေကာက္ယူလွ်က္ရွိတဲ့ စစ္တမ္းေလးကုိ စာဖတ္သူတခ်ိဳ႕တို႔သာ vote ေပးၾကၿပီး တစ္ခ်ိဳ႕က vote ၍အဆင္မေျပ၍ေသာ္၄င္း၊ Poll ကုိ မျမင္၍ေသာ္၄င္း vote ျခင္းမရွိတာကုိ ေတြ႔ရွိရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ျဖစ္ေစခ်င္တာက ကၽြန္ေတာ္ေပၚျပဴလာျဖစ္ခ်င္တာမဟုတ္ပါဘူး။ တကယ္ပဲ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔ရဲ႕ သၾကၤန္အတာပြဲနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး စိတ္ထဲဘယ္လုိရွိမလဲဆိုတာ သိခ်င္မိတာပါ။ လက္ရွိေကာက္ယူၿပီးစီးမႈအေျခ အေနေလးကုိ ေအာက္မွာေတြ႔ရွိႏိုင္ပါတယ္။



ေမးခြန္း = သၾကၤန္ေရာက္ရင္ ?

အရမ္းစိတ္လႈပ္ရွားတယ္။ (41.18% - 7 votes)

ပံုမွန္ပါပဲ။ (35.29% - 6 votes)

စိတ္ညစ္ရတယ္။ (5.88% - 1 vote)

ဘယ္လိုမွကုိ ခံစားခ်က္မရွိတာ။ ( 17.65% - 3 votes)>

အခုလက္ရွိမွာေတာ့ 17 votes ရရွိထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စာဖတ္သူႏႈန္းထားနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္လိုက္ရင္ အရမ္းနည္းပါတယ္။ မ vote ရေသး တဲ့ စာဖတ္သူတို႔ vote ေပးၾကပါဦးခင္ဗ်ာ း) ကၽြန္ေတာ္ ဒီ Poll ေလးကို သၾကၤန္မတိုင္ခင္ထိ ထားရွိေပးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ စာဖတ္သူ အေပါင္းတို႔ ႏွစ္သစ္ကူးသၾကၤန္မွာ အစဥ္ပဲရႊင္လန္း ခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။ အင္း ခ်စ္သူေလးကုိ သတိရလိုက္တာ ။ ဘာမွလဲဆုိင္ဘူးေနာ္ း)
ဒါနဲ႔ သၾကၤန္မွာ ကဲမွာလား ? ကြဲမွာလား(အသဲေျပာပါတယ္) ? vote ေပးၾကဦးေနာ္။

ကဲ စာဖတ္သူအားလံုးကုိ အစဥ္ပဲေလးစားပါတယ္။
ေမွ်ာ္လင့္သူ.

မင္းပါ ခ်စ္သူ

အခ်စ္ဦး မျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္
ကုိယ့္အတြက္ ပထဆံုးလက္တြဲျဖစ္ခဲ့တာ
မင္းပါခ်စ္သူ။

အခ်စ္ဦး မျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္
ကုိယ့္ႏွလံုသားက ဖြင့္ဟတဲ့စကားကုိ
ပထမဆံုးၾကားခဲ့ရတာ မင္းပါခ်စ္သူ။

အခ်စ္ဦး မျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္
ကုိယ့္ရဲ႔ခါးကုိ လက္တစံုနဲ႔
သိမ္းဖက္ခဲ့ရတာ မင္းပါခ်စ္သူ။

အခ်စ္ဦး မျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္
ကုိယ့္ရဲ႕ ပထမဆံုးအနမ္းကုိ
လက္ခံရရွိခဲ့တာ မင္းပါခ်စ္သူ။

အခ်စ္ဦး မျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္
ကုိယ့္ရဲ႕ ရင္ခြင္ကုိ
မီွခုိခြင့္ရခဲ့တာ မင္းပါခ်စ္သူ။

အခ်စ္ဦး မျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္
ကုိယ့္ရဲ႕ စိတ္အစဥ္ကုိ
ဖမ္းစားႏုိင္ခဲ့တာ မင္းပါခ်စ္သူ။

မပီ၀ိုးတ၀ါးနဲ႔ တိတ္တခိုးအျဖစ္နဲ႔
အခ်စ္ဦးကုိ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြထက္
မင္းရဲ႕ လက္ကုိတြဲၿပီး ေသာင္ျပင္ေပၚမွာ
ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြကုိ
ငါ.. ပိုမက္ေမာတယ္ခ်စ္သူ။

စာဖတ္သူတို႔အား အစဥ္ေလးစားလွ်က္.
ေမွ်ာ္လင့္သူ

ေရာဂါဆိုးႏွင့္ရင္ဆုိင္ရၿပီး ကၽြႏ္ေတာ္တုိ႔ႏွင့္ ခြဲခြာသြားေသာ ေဖေဖ

ဒီေန႔ တနလာၤေန႔ ဘုရားၾကီးသန္႔ရွင္းေတာင္ မသြားျဖစ္လုိက္ဘူး။ မေန႔က ပင္ပန္းထားလို႔ အိပ္ေပ်ာ္သြားတာက တစ္ေၾကာင္း၊ေနာက္ ၿပီး ေမေမက ညဦးပိုင္းက ဖ်ားေနတာေၾကာင့္ရယ္ မသြားျဖစ္လိုက္ဘူး။ ညက ေမေမလဲ အိပ္ရာ၀င္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လဲ တံခါးေတြ စစ္၊ မီးေတြစစ္ၿပီး အိပ္ရာ၀င္ခဲ့တယ္။ အရင္ရက္ေတြနဲ႔မတူ အေအးဓာတ္ေလးက အနည္းငယ္ ျပန္လည္လြမ္းျခံဳေနသည္။ ေစာင္ပါးပါး ေလး ရင္ဘတ္ေပၚတင္ၿပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။

အိပ္လို႔ သိပ္မၾကာခင္လား၊ ဒါမွမဟုတ္ အာရုဏ္တက္ခ်ိန္လားေတာ့ မသိဘူး။ အိမ္မက္လုိလုိ ဘာလိုလိုႏွင့္ တကယ္အျပင္မွာထိေတြ႔ ခံစားရသလို အရာတစ္ခုျမင္မက္မိသည္။ အိမ္မက္ထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ ေဖေဖရင္ဘတ္ေပၚမွာ ေခါင္းေလးတင္ၿပီး အိပ္ေနတာတဲ့။ ကၽြန္ ေတာ္အျငိမ္မေနပဲ ေဆာ့ေနေတာ့ ေဖေဖက “ေဟ့ေကာင္” တဲ့ရယ္သံေလးနဲ႔ ေျပာသည္။ ကၽြန္ေတာ္က “ ေဖေဖႏွလံုးေအာင့္လုိ႔ လား” ဆိုေတာ့ “ မဟုတ္ပါဘူး သားၾကီးရ ေဖေဖယားလုိ႔ပါကြ ” ။ ေဖေဖ့မ်က္ႏွာၾကည့္လုိက္ေတာ့ ၀င္းရႊင္ေနတာပဲ။ ထုိသုိ႔ေနရင္း ႏွင့္ ရုတ္တရက္ေတြးလိုက္မိသည္။ ေဖေဖက ငါတို႔ကုိထားခဲ့ၿပီး လူ႔ဘ၀ၾကီးကစြန္႔ခြာသြားၿပီပဲ။ ထိုသုိ႔စဥ္းစားမိလုိက္သည္ႏွင့္ အိ္မ္မက္ ေလးပ်က္ပ်ယ္သြားသည္။

လြန္ခဲ့တဲ့ 13 ႏွစ္ကစၿပီး ေဖေဖႏွလံုးေသြးေၾကာက်ဥ္း ေရာဂါကိုစတင္ခံစားရသည္။ ေသြးတိုးေရာဂါရင့္လာေတာ့ ႏွလံုးဘက္ထိလာ တာလုိ႔ ဆရာ၀န္မ်ားကိုဆုိတယ္။ ေဖေဖရဲ႕ ေသြးေပါင္ခ်ိန္ဟာ အျမဲတမ္းျမင့္တက္လွ်က္ရွိေနၿပီး သာမာန္လူတေယာက္ရဲ႕ ေသြးေပါင္ ခ်ိန္တုိင္းဆုိ ေဖေဖမေနႏိုင္ေတာ့။ ေခါင္းမူးတယ္ေျပာတယ္။ ေဖေဖေသြးေပါင္ခ်ိန္တိုင္းလဲ သာမာန္လူမေနႏုိင္။ လြန္ခဲ့တဲ့ 13 ႏွစ္ ေလာက္မွာ ေဖေဖရန္ကုန္ခရီးသြားေနတုန္း ႏွလံုးေရာဂါစေဖာက္ခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ေဖေဖဟာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အားလံုုးကုိ ဖြင့္မေျပာ ပဲ အေကာင္းပကတိပံုစံနဲ႔ ရန္ကုန္ကျပန္လာတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေဆးမွတ္တမ္းေတြအားလံုးကုိ သိမ္းဆည္းထားလုိက္တယ္။ ေနာက္ ပုိင္း ေရာဂါေဖာက္ျခင္းလကၡဏာေတာ့ မေတြ႔ရ။ ဒီလုိနဲ႔ ေနလာေတာ့ 2002ခုႏွစ္မွာ ေဖေဖဒုတိယအၾကိမ္ ေရာဂါအျပင္းအထန္ ျပန္ေဖာက္လာခဲ့တယ္။ ႏွလံုးသမားေတြဟာ တၾကိမ္ပဲေဖာက္ခြင့္ရွိတယ္။ ဒုတိယတၾကိမ္ဆို မလြယ္ကူေတာ့။

မေကြးျပည္သူေဆးရံုၾကီး အေရးေပၚခန္းထဲကို အလွ်င္ျမန္ပို႔ခဲ့သည္။ ေဖေဖခံစားရတာၾကည့္ၿပီး ဘယ္လုိမွမသက္သာႏုိင္။ ေဖေဖ့ကုိ အခန္းထဲထည့္ထားၿပီး ေမေမကို ေဆးရံုအုပ္ၾကီးကေခၚေတြ႔တယ္။ လူနာက ဘယ္လိုမွေတာ့မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ေၾကာင္း။ နီးစပ္ရာေဆြမ်ိဳး ေတြကို ေခၚထားသင့္ေၾကာင္း ေခၚေျပာတယ္။ ေမေမက တက္ႏုိင္သေလာက္ေတာ့ကယ္ပါဦးဆရာရယ္ဆုိေတာ့ ။ ဆရာ၀န္ၾကီးက စကားဟလာတယ္။ ေငြေၾကးတက္ႏုိင္လား။ ေငြနဲ႔အသက္ဆက္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ သက္တမ္းေစ့မဟုတ္ရင္ေတာင္ နည္းနည္းေနႏုိင္ ေသးတယ္လုိ႔ဆိုပါတယ္။ ေမေမကလဲ ရွိသမွ်စည္းစိမ္ကုန္ပါေစ ကုမယ္လုိ႔ေျပာလုိက္ေတာ့ ဆရာ၀န္ၾကီးတို႔က အားခ်င္းကုသဖို႔ျပင္ ဆင္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ေသ 70/30 ရွင္ သာရွိခဲ့သည္။

ေဖေဖေရာဂါက ႏွလံုးေသြးေၾကာက်ဥ္းၿပီး ေနာက္ဆံုး တေၾကာသာက်န္ၿပီး က်န္ေသြးေၾကာေတြပိတ္သြားခဲ့တယ္။ ႏွလံုးထဲစီး၀င္တဲ့ ေသြးပမာဏအတုိင္း ျပန္မထြက္ေတာ့ပဲ ႏွလံုးေအာက္ေျခပိုင္းမွာ ေသြးမ်ားစုလာခဲ့တယ္။ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ ထုိေသြးမ်ားပုပ္လာခဲ့ တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေရာဂါကပုိဆုိးလာခဲ့တယ္။ ဆရာ၀န္ၾကီးမ်ား ၾကိဳးစားကုၾကတယ္။ ေဖေဖေဘးပတ္၀န္းက်ုင္မွာလဲ စက္ေတြကလဲ အမ်ားၾကီး ရင္ဘတ္ေတြမွာေကာ ၾကိဳးေတြကရႈပ္ရွပ္ခတ္ေနသည္။ တရက္လဲသတိရမလာ၊ သံုးေလးငါးရက္ တပတ္ သတိရမလာခဲ့ ဘူး။ ေမေမခမ်ာမွာေတာ့ လင္ေယာက်ၤားေဇာႏွင့္ ပင္ပန္းရေကာင္းမွန္းမသိ။ ေဆးရံုကေန အိမ္ကုိလွမ္းစီမံလုိက္။ ေဖေဖ့ကုိ ျပဳစု လုိက္ႏွင့္ပင္ပန္းလွသည္။ ဒီလုိနဲ႔ ကုိးရက္ေျမာက္ေန႔ မနက္မွာေတာ့ ေဖေဖလက္ကေလးေတြလႈပ္လာတယ္။ ႏႈတ္ခမ္းေလး မပြင့္တ ပြင့္ႏွင့္ ေရကုိေတာင္းလာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အားလံုးဗ်ာ ေပ်ာ္ရႊင္လုိက္ၾကတာ။ ထေတာင္ခုန္ၾကတယ္။

ေဖေဖက လူခ်စ္လူခင္အရမ္းေပါတယ္။ ေဖေဖ ေမ့ေမ်ာေနတဲ့အခ်ိန္ပိုင္းေလးအတြင္းမွာ လူနာလာၾကည့္တဲ့ ဧည့္သည္ေတြက မ်ား ျပားလြန္းတယ္။ သူနာျပဳဆရာမမ်ား၊ အလုပ္သင္ဆရာ၀န္မ်ားက လူနာဦးသိန္းေအး တို႔ေဆးရံုလာတက္တာ ပြဲေစ်းမ်ားခင္ထားသ လားေအာင့္ေမ့ရတယ္တဲ့။ IC ခန္းထဲပိုးသတ္တဲ့ ၀တ္စံုနဲ႔ တစ္ဦးလွ်င္ 5 မိနစ္က်ႏႈန္း ၀င္ခြင့္ေပးတာေတာင္ တေနကုန္မပ်က္ရွိေန သည္။ ဆရာ၀န္မ်ားက လူနာကုိအနားေပးထားပါအံုး။ မ၀င္ၾကပါနဲ႔ဦးဆိုလဲ ၀င္ေတြ႔ၾကသည္။ ေဖေဖႏႈိးလာၿပီဆုိတဲ့ သတင္းလဲၾကား ေကာ အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ၾကသည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လူနာရွင္ေတြေရာ၊ ဆရာ၀န္ဆရာမေတြေကာ ေဖေဖမိတ္ေဆြအေပါင္းသင္းေတြေကာ ေျပာလို႔မဆံုးၾကေတာ့။ ေနာက္ပုိင္း ေရာဂါေလးတည္ျငိမ္စျပဳလာေတာ့ ေဖေဖမေကြးေဆးရံုၾကီးမွ ရန္ကုန္ေဆးရံုၾကီးသို႔ ေဆးကုသ ခံရန္ သြားရသည္။ ရန္ကုန္ေဆးရံုၾကီးမွာ ေဆး၀ါးကုသမႈေတြခံယူၿပီး ျပန္ဆင္းလာခဲ့သည္။ ေရာဂါျဖစ္စ အခ်ိန္ႏွင့္ 5 လမွ်ေတာင္ ၾကာသြားခဲ့သည္။ မေကြးေဆးရံုမွာ 3 လႏွင့္ ရန္ကုန္ေဆးရံုၾကီးမွာ 2 လမွ်ျဖစ္သည္။ ေမေမလဲစိတ္ေထာင္းကိုယ္ေၾကျဖစ္ခဲ့ရသည္။ သို႔ေသာ္လဲ ေဖေဖအတြက္ဆုိ မ်က္ႏွာတစ္ခ်က္မပ်က္ဖူး။ စိတ္တခ်က္မျငိဳျငင္ဘူး။ ေဖေဖအတြက္ ဇနီးေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္သ လို ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ညီအစ္ကုိႏွစ္ေယာက္အတြက္လဲ မိခင္ေကာင္းတစ္ဦးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ရန္ကုန္က ျပန္လာကတည္းက ေဖေဖတစ္ေယာက္ လူအေကာင္းပတိလုိေတာ့ သြားလာလႈပ္ရွားလုိ႔မရေပမယ့္ ေျဖးေျဖးခ်င္းေတာ့ သန္မာလာခဲ့သည္။ ဒီလုိနဲ႔ ေမေမႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဖေဖအနားမွာပဲ ေနၿပီး စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ထားၿပီး ေနလာခဲ့ၾကရာ 2006 ခုႏွစ္ ဇြန္လ 11 ရက္ေန႔မွာ ေဖေဖတတိယအၾကိမ္ ေရာဂါဆုိးၾကီးေဖာက္လာခဲ့သည္။ အဲေန႔က ေမေမက အမ်ိဳးသမီးေရးရာက ဖြင့္တဲ့ သူနာျပဳသင္တန္းဆင္းပြဲကို တက္ေရာက္ရမွာျဖစ္တယ္။ ေဖေဖက ေမေမ့ေဘးမွာထုိင္ၿပီး ဟုိအ၀တ္စားနဲ႔က မသင့္ေတာ္ဘူး။ ဒီအ၀တ္စားနဲ႔သင့္ေတာ္တယ္။ ဆံထံုးကုိအဲလုိမထံုးနဲ႔ ဘယ္လုိထံုး စသျဖင့္ေျပာေနတယ္။ ညီေလးကလဲ က်ဳရွင္သြားမွာမလုိ စက္ ဘီးနဲ႔ထြက္ခါနီး သားငယ္..မင္း စက္ဘီးစီးတာ ၾကမ္းတယ္ေနာ္၊ ေျဖးေျဖးစီး။ သားၾကီးကလဲ ေဖေဖ့ႏွလံုးေဆးတခ်ိဳ႕ကုန္ေနၿပီ သြား၀ယ္ေပးဦး။ ကၽြန္ေတာ္က ေဖေဖကလဲ ၾကိဳေျပာပါဆုိ ေဖေဖက ေဆးျပတ္လုိ႔ရတာမဟုတ္ဘူးလုိ႔ေျပာခဲ့တယ္။

ဒီလုိ သားအမိေတြကို မွာၾကားေနတဲ့ၾကားကေန ေဖေဖ ခစ္..ခစ္ ဆုိၿပီး မ်က္ျဖဴစိုက္သြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုး အသံၾကား တဲ့ေနရာ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေဖေဖသတိလစ္သြားတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ ညီေလးက ေနာက္ေဖးက ၾသဇာရြက္ကုိခူးၿပီး ေမေမ့ကုိေပးတယ္။ ေမေမက ၾသဇာရြက္ကုိ ေခ်ၿပီးေဖေဖ့ႏႈတ္ေခါင္းနားေတ့လုိက္သည္။ ေဖေဖသတိျပန္လည္လာသည္ ။ ေဖေဖအားတင္းထားေနာ္၊ ဘာမွစိတ္မပူနဲ႔ သားေဆးရံုဖုန္းဆက္ထားတယ္။ ကားလာေတာ့မယ္လုိ႔ေျပာလုိက္ေတာ့ ေဖေဖေခါင္းေလးတစ္ခ်က္ျငိမ့္ ၊ ကၽြန္ေတာ္ တုို႔ကိုလဲ ဘာမွစိတ္မပူနဲ႔လုိ႔ ေျပာသလုိ အျပံဳးေလးတစ္ပြင့္ေပးၿပီး မ်က္လႊာေလးခ်သြားခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္မွ စၿပီးေဖေဖဘယ္ေတာ့မွ မ်က္လံုးျပန္မဖြင့္လာခဲ့ေတာ့ဘူး။ ေဖေဖကၽြန္ေတာ္တို႔ကုိ အျပီးခြဲသြားခဲ့တယ္။ အခ်ိန္ေလးကေတာ့ 2006 ခုႏွစ္ ဇြန္လ 11 ရက္ နံနက္ 8 နာရီ 15 မိနစ္...

ညက အိမ္မက္ထဲမွာ ေဖေဖေပၚလာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္အရမ္းေပ်ာ္ရႊင္မိတယ္ဗ်ာ။ ေပ်ာ္ရႊင္စရာပံုစံေလးေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ေဖေဖ့ကို သံုးေလးၾကိမ္ေလာက္မက္ဖူးတယ္။ ေနာက္ဘ၀မွာမ်ား ေရစက္စံုခဲ့ရင္ ေဖေဖရယ္၊ ေမေမရယ္၊ ညီေလးရယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ရယ္၊ အားလံဳးအတူျပန္စံုခ်င္မိပါတယ္ဗ်ာ။

စာဖတ္သူတို႔အား အစဥ္ေလးစားလွ်က္..
ေမွ်ာ္လင့္သူ..

Funny Football Pic

အဲလိုလုပ္ၾကနဲ႔ေလ လူျမင္ကြင္းၾကီး
အမယ္ငွီး မ်ိဳးတုန္းပါၿပီ
ေလေပၚသုိင္းနဲ႔ဖမ္းမယ္
အမေလး ေတပါပီဂ်ာ
နင္က အီအီးပဲရႈ
ဂိုးသြင္းႏိုင္လို႔ မာမီေတာ့လႊတ္ေပ်ာ္တာပဲ
စြန္း၀ူခံုး လာၿပီေဟ့
လႊတ္လုိက္ပါေတာ့ ကေလးရယ္.
စက္သီးဆြဲထားဘူးေနာ္
သတ္ေနတာလား ကုေနတာလား ငါ့ဆရာရယ္

စာဖတ္သူတို႔အား အစဥ္ေလးစားလွ်က္..
ေမွ်ာ္လင့္သူ