Lastest News

ၾကြေရာက္လာသူအေပါင္း ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါးလံုး ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ပါေစခင္ဗ်ာ...

Tuesday, January 12, 2010

ဂုဏ္ယူဖြယ္ ခ်စ္ညီေလး

ညီေလး တက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီး

ေအးခ်မ္းလွေသာ အညာေဆာင္းတြင္းေလးဟာလဲ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ကုန္ဆံုးလာခဲ့ေလၿပီ။ ပထမႏွစ္ေက်ာင္းဆင္းလို႔ အိမ္၌ခြင့္ျပန္နားေန ေသာ ညီေလးလဲ ျပန္ဖို႔ခြင့္ရက္ေစ့ခဲ့ၿပီ။ အခ်ိန္ေတြဟာ အကုန္ျမန္သေယာင္ေတာင္ ထင္ရသည္။ သူေက်ာင္းတက္ေနတုန္းက ျပန္လာဖို႔ရက္ တြက္ရင္ ေ၀းေနခဲ့သည္။ အခုၾကေတာ့လဲ ခြင့္ရတဲ့ 1 လက မ်က္စိေရွ႕တြင္ ကုန္ဆံုးသြားခဲ့ၿပီ။ ဒါေပမယ့္ သူျပန္လာေနတဲ့အခ်ိန္ေလးေတြမွာ မိသားစုေလး၏ ၾကည္ႏူးရိပ္ ၊ ရယ္သံမ်ားျဖင့္ အိမ္ကေလးမွာစိုေျပေနခဲ့သည္။

ကၽြန္ေတာ္တု႔ိ မိသားစုက အင္အားအရမ္းနည္းသည္ဆိုရမည္။ ေဖေဖဆံုးၿပီးတဲ့ေနာက္ ေမေမရယ္ ၊ ညီေလးရယ္ ၊ ကၽြန္ေတာ္ရယ္ သံုး ေယာက္ေနခဲ့ၾကရာ အခုသူေက်ာင္းစတက္ကတည္းက ေမေမႏွင့္ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္ေယာက္ထဲေနျဖစ္ေတာ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္ကလဲ ေန႔ေရာည ပါအိမ္သိပ္မကပ္ႏိုင္ ။ အလုပ္ခ်ိန္မ်ားႏွင့္ အျပင္မွာသာ အခ်ိန္ကုန္ေနခဲ့သည္။ အေမတစ္ေယာက္ထည္း အိမ္မွာေနျဖစ္ခဲ့သည္။ ညီေလး ေရာက္လာေတာ့ ေမေမတစ္ေယာက္ အေဖာ္ရၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ေနခဲ့သည္။ သားငယ္ေလးဖို႔ မိုးလင္းကတည္းကတုိင္း မိုးခ်ဳပ္တဲ့အထိ မပင္ပန္း ႏိုင္ ခ်က္ျပဳတ္ေကၽြးလုိက္ ၊ ေလွ်ာ္ဖြတ္ေပးလုိက္ ၊ စကားေတြေျပာေနလုိက္ႏွင့္. အခ်ိန္ေတြကုန္လြန္ခဲ့တာ ျပန္ဖို႔ရက္ေတာင္ ေရာက္လာခဲ့ သည္။

ေမေမစိတ္ေကာင္းႏုိင္မည္မဟုတ္ ။ ကၽြန္ေတာ္လဲ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရသည္။ မိသားစုေလး ေျခာက္ကပ္သြားမွာကို စိုးရိမ္မိသည္။ အိမ္က ေလးစိုေျပေအာင္ အစြမ္းကုန္ၾကိဳးစားမယ္လုိ႔လဲ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ကူးမိပါသည္။ ေမေမတစ္ေယာက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရေပမယ့္ သားငယ္ ေရွ႕မွာ မ်က္ရည္မက်ခဲ့ပါဘူး ။ သားငယ္ေရွ႕ေရးေကာင္းစားဖို႔အတြက္ ခြဲေနရတယ္ဆိုတာကို ေသခ်ာသေဘာေပါက္နားလည္ထားေသာ မိခင္ေကာင္းတစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။ ေဖေဖ ေမေမတို႔ရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္အျပင္ ကုိယ့္ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ကုိ အျပည့္၀ယံုၾကည္စိတ္ျဖင့္ ေလွ်ာက္လွမ္းေနေသာ ညီေလးအတြက္လဲ ဂုဏ္ယူမိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္မလုပ္ခဲ့ႏုိင္တာကို သူက ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ဒီမျပန္ခင္ရက္ကေလးမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စိတ္ပူစရာနဲ႔ ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရပါေသးတယ္။ ယမန္ေန႔က အိမ္ကို တပ္မဌာနခ်ဳပ္ စစ္ဦးစီးရံုးမွ အၾကပ္ တစ္ေယာက္ အိမ္ကုိေရာက္ခ်လာသည္။ ေမေမ့အား ရံုးခဏလုိက္ခဲ့ဖုိ႔ေျပာပါတယ္။ ေမေမလဲ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွ အ၀တ္စားေလးလဲခါထ လိုက္သြားသည္။ ဟိုေရာက္ေတာ့ အရာရွိမ်ား ရံုးထဲမွထြက္လာၿပီး အမၾကီး ဗိုလ္ေလာင္းကိုဘယ္လြတ္ေသးလဲ ဟု စိုးရိမ္ေနတဲ့ စိတ္ျဖင့္ ေမးျမန္းၾကသည္။ ေမေမေတာင္ေၾကာင္သြားခဲ့သည္။ ၿပီးေတာ့မွ တာ၀န္ရွိ ဗိုလ္မႈးက ေသခ်ာေျပာျပသည္။ စစ္တကၠသိုလ္မွ ေၾကးနန္း၀င္ေၾကာင္း ၊ ရန္ကုန္တစ္၀ုိက္တြင္ ဗိုလ္ေလာင္းအမွတ္ .... ဗိုလ္ ေလာင္း ...... ကား Accident ျဖစ္၍ ရန္ကုန္ မဂၤလာဒံုစစ္ေဆးရံုၾကီးမွာ တင္ထားေၾကာင္း ၊ အခု ထုိစစ္ေဆးရံုၾကီးမွ စစ္တကၠသုိ္လ္သုိ႔ သတင္းလွမ္းပုိ႔၍ အခုလို သက္ဆုိင္ရာ စစ္ဌာနခ်ဳပ္သုိ႔ သတင္းလွမ္းပို႔တာျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပသည္။ ထိုအခါမွ ေမေမက မဟုတ္ေၾကာင္း ဗိုလ္ေလာင္းက အိမ္မွာသာျဖစ္ေၾကာင္း ၊ ေက်ာင္းေတာ္က လြဲေနတာျဖစ္ေၾကာင္း ၊ ဗိုလ္မႈးတို႔အေနနဲ႔ ျပန္လည္သတင္းပုိ႔ေပးေစလုိ ေၾကာင္းေျပာၾကားၿပီး ျပန္လာခဲ့သည္။

ညေနေလာက္တြင္ ရံုးမွ တာ၀န္ရွိသူတစ္ဦး ျပန္လည္ေရာက္ခ်လာျပန္သည္။ ထိုအခါ ညီေလးလဲ ယူနီေဖာင္းလဲကာ ေမေမႏွင့္ ရံုးကို လိုက္သြားခဲ့သည္။ ရံုးေရာက္ေတာ့ စစ္တကၠသုိလ္မွ ဖုန္းမွာ အခ်ိန္ျပည့္လာေနေၾကာင္း ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တာ၀န္မႈးေတြေတာင္ ရွင္းျပတာ ကိုမယံုေၾကာင္း ၊ ေက်ာင္းမွ တာ၀န္ရွိသူမ်ားက စိတ္ပူေနေၾကာင္း ၊ ဗိုလ္ေလာင္းကိုယ္တိုင္ သတင္းပို႔ေပးေစလိုေၾကာင္းေျပာၾကားသည္။ ထုိအခါ ညီေလးက ေက်ာင္းသို႔ဖုန္းေခၚၿပီး ေသခ်ာရွင္းျပလိုက္သည္။ အမွန္မွာ ကား Accident ျဖစ္ခဲ့သည့္ ဗိုလ္ေလာင္းမွာ ညီေလးႏွင့္ နာမည္တူျဖစ္ေနခဲ့သည္။ ေနာက္ၿပီး တပ္ခြဲနံပါတ္ခ်င္းတူကာ တပ္ရင္းသာကြဲခဲ့သည္။ ေနာက္ၿပီး BC နံပါတ္မွာလဲ ေက်ာင္းတုန္းကလြဲေန ခဲ့ရာ ေက်ာင္းဆင္းလုိ႔ ျပန္လာခါနီးမွ တည့္ခဲ့ရသည္။ ထုိ႔အျပင္ ထပ္ၿပီး တိုက္ဆိုင္ေနသည္မွာ အေဖနာမည္ပင္ တူေနခဲ့ေလသည္။

ဗိုလ္ေလာင္း နာမည္ ၊ တပ္ခြဲ ၊ အေဖနာမည္ ၊ ေနာက္ၿပီး ဗိုလ္ေလာင္းအမွတ္ အားလံုးက တုိက္ဆုိင္ေနခဲ့သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္လဲ ေက်ာင္း ေတာ္မွ စိတ္ပူၿပီး အၾကိမ္ၾကိမ္ဖုန္းဆက္ၿပီး မိဘေတြကို ဆက္သြယ္ေနခ်င္းျဖစ္သည္။ တကယ္ျဖစ္ခဲ့ေသာ ဗုိလ္ေလာင္းအေျခေနကုိ ကၽြန္ ေတာ္တုိ႔ မသိခဲ့ရေပ။ သို႔ေသာ္ အသက္အႏၱရာယ္စိုးရိမ္စရာမရွိေတာ့ သိရသည္။ သို႔ေသာ္ ေက်ာင္းစာေတြမွီႏိုင္ေအာင္က ၾကိဳးစားရေပ ေတာ့မည္။ ညီေလးလဲ ပထမႏွစ္တက္တုန္းက ျပင္ဦးလြင္စစ္ေဆးရံုၾကီးမွာ ႏွစ္ၾကိမ္တိတိ္တက္ေရာက္ကုသခဲ့ရေသးသည္။

စၿပီး ညီေလး ေက်ာင္းတက္ခါစက ေသးေသးသြယ္သြယ္ဆုိေပမယ့္ ပထမႏွစ္ၿပီး ျပန္လာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ထြားၾကိဳင္းလာၿပီး ေယာက်ာၤးပီသလာခဲ့သည္။ ေနာက္ႏွစ္ေတြျပန္လာရင္ ပိုၿပီးေတာင့္တင္းလာမည္။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ လုိက္မမွီေတာ့ း) . အခု ဒီေန႔ 12.1.2010 မွာ ညီေလးဟာ ေက်ာင္းေတာ္မွာ ပညာဆည္းပူးၿပီး ႏုိင္ငံအက်ိဳးသယ္ပုိးႏုိင္ရန္အတြက္ အေရွ႕ေတာင္ အာရွ၏ တစ္ခုတည္း ေသာ စစ္တကၠသိုလ္သို႔ ယေန႔စံေတာ္ခ်ိန္ ည 7 နာရီတိတိမွာ ေရႊမန္းသူ အျမန္ယာဥ္လိုင္းမွ တဆင့္ ျပင္ဦးလြင္ျမိဳ႕သို႔ ျပန္လည္ထြက္ခြာ သြားခဲ့ပါသည္။ အေ၀းတစ္ေနရာမွာ ပညာေတြသင္ၾကားရင္း ႏိုင္ငံသားေကာင္းရတနာျဖစ္လာမယ့္ ညီေလးအား ဂုဏ္ျပဳလွ်က္...

12.1.2010 ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ ည 8 နာရီ 20 မိနစ္...

စာဖတ္သူတို႔အား အစဥ္ေလးစားလွ်က္.

ေမွ်ာ္လင့္သူ

Saturday, January 9, 2010

ေလေျပ

ကၽြန္ေတာ္ ဒီသီခ်င္းေလးကို အရမ္းၾကိဳက္ပါတယ္ ။ စာဖတ္သူတို႔ နားဆင္ႏိုင္ရန္အတြက္ youtube မွရွာၿပီး တင္ဆက္ေပးလုိက္ပါတယ္။



စာဖတ္သူတို႔အား အစဥ္ေလးစားလွ်က္..

ေမွ်ာ္လင့္သူ..

ကၽြန္ေတာ္ ႏွင့္ ကန္ေတာ့အုပ္


"သားၾကီး ထထ ကန္ေတာ့အုပ္တင္လုိက္ရမယ္မလား"

"အေမ ဘယ္ႏွနာရီ ရွိၿပီလဲ"

"ငါးနာရီခြဲၿပီ သား"

"ဗ်ာ အေမတို႔ကေတာ့လုပ္ေတာ့မယ္ဗ်ာ ၊ ကၽြန္ေတာ္ႏိုးခိုင္းတာ ေလးနာရီခြဲေလ ။ ဒုကၡေတြေတာ့ေရာက္ကုန္ပါၿပီဗ်ာ"

လူေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ေမာသြားတယ္။ မနက္အေစာမႏုိးမွာ စုိးသျဖင့္ ညကတည္းကတုိင္း သူငယ္ခ်င္းအိမ္မွာအိပ္လိုက္မယ္လို႔ အေမ့ကုိ ေျပာသည္။ ညအလုပ္ကျပန္လာမွ သူမ်ားအိမ္သြားအိပ္မွာ စိတ္မခ်ဘူးဆိုၿပီး ေျပာဆုိေနသျဖင့္ အေမ့ဆႏၵအတိုင္း သြားမအိပ္ပဲ မနက္ အေမႏိုးႏုိင္မလားလုိ႔ ေမးလိုက္သည။္ ႏိုးမယ္ စိတ္ခ်ပါတဲ့ ။ ကၽြန္ေတာ္က ညဆုိ သန္းေခါင္ေက်ာ္မွ အိပ္ျဖစ္သည္မို႔ မနက္အေစာဘယ္ လိုမွမႏိုးႏိုင္ ။ အေမက ဇြတ္ေျပာေတာ့လဲ သူငယ္ခ်င္းအိမ္သြားမအိပ္ပဲ အိမ္မွာသာအိပ္လုိက္သည္။ အခု အိပ္ရာထေနာက္က်လို႔ ေနာက္ က်ေလၿပီ။ မ်က္ႏွာအျမန္သစ္လိုက္သည္။ အ၀တ္စား ေကာက္လဲလိုက္သည္ ။ နာရီကုိေကာက္ပတ္လုိက္သည္။ ေသခ်ာၾကည့္လုိက္ေတာ့ အေမေျပာတဲ့ ငါးနာရီခြဲမဟုတ္ ၊ ေျခာက္နာရီခြဲ ေသပါၿပီ။ စိတ္ေတာ္ေတာ္ေလး ကသိကေအာက္ႏိုင္သြားသည္။

ကၽြန္ေတာ္ေနာက္က်၍ မျဖစ္ ။ သတိုးသား ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း ၀တ္မယ့္ တိုက္ပံုက ကၽြန္ေတာ့္ဆီမွာ ။ မနက္ယူခဲ့ဖုိ႔ေသခ်ာမွထား တယ္။ သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ျမိဳ႕အထြက္မွာ ေနတာပါ။ အခုသြားၿပီး ကန္ေတာ့အုပ္တင္မယ့္ေကာင္မေလးအိမ္က ျမိဳ႕နဲ႔ 10 မိုင္အထက္ေ၀း တယ္။ ကၽြန္ေတာ္က်န္ခဲ့ရင္ ေနာက္ကလိုက္ဖို႔ လမ္းလဲမသိ။ အရမ္းခင္တဲ့ ေဘာ္ဒါေတြ မလိုက္ျဖစ္ခဲ့ရင္ သူငယ္ခ်င္းအရမ္း စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မွာ ကၽြန္ေတာ္သိတယ္။ ဒါနဲ႔ အိမ္အျပင္ကို ဆုိင္ကယ္ထုတ္လိုက္တယ္။

"သား မမွီရင္ ေကာင္မေလး ရြာထိ ဆိုင္ကယ္နဲ႔ လိုက္သြားမွာလား"


"လိုက္သြားမွာ ၊ ဘာမွစိတ္မပူမေနနဲ႔ အေမ"

အေမစိတ္ပူမွာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ ဒါေပမယ့္ မတက္ႏိုင္ေတာ့ ဆုိင္ကယ္ကုိ လီဗာကုန္ေမာင္းထြက္ခဲ့သည္။ သူငယ္ခ်ငး္က လြန္ခဲ့တဲ့ရက္ ကတည္းက လာၿပီး ေသခ်ာလာဖုိ႔ ၊ ေနာက္မက်ဖုိ႔ အတန္တန္မွာထားတာ ။ အခုမွမမွီရင္ ေဒါသထြက္ခံရေတာ့မယ္။ မနက္ပုိင္း အေအး ဓာတ္ကေလးေၾကာင့္ ဆုိင္ကယ္စက္သံဟာ မဆူညံပဲ ရန္ကုန္ - မေကြး လမ္းမၾကီးတိုင္း အရွိန္ျဖင့္ေမာင္းႏွင္ခဲ့သည္။

သူငယ္ခ်င္းတို႔အိမ္ကို 10 မိနစ္ေလာက္ပဲ စီးလိုက္ရသည္။ အေ၀းကလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ရင္ထဲ အေမာေျပသြားသည္။ အိမ္ေရွ႕မွာ ကားေတြရွိေသးသည္ ။မထြက္ေသး။ အိမ္ထဲဆုိင္ကယ္ထည့္ၿပီး သတိုးသားၾကည့္လုိက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးတင္းေနပံုေထာက္တယ္။ ညအိမ္မယ္လုိ႔ ေျပာထားတဲ့သူငယ္ခ်င္းကလဲ သူ႔ကားပါမလာဘူး။ သူ႔ကားက ဘက္ထရီ ၀ပ္ေနလုိ႔ ဘက္ထရီေထာက္ႏိူးဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေစာင့္ေနတာ မလာႏိုင္ေတာ့ သူမ်ားကားနဲ႔ပဲ လုိက္ခဲ့သည္။ သတိုးသား တင္းရင္လဲ တင္းခ်င္စရာ 7 နာရီထိုးေတာ့မည္။ ကၽြန္ေတာ္က မေရာက္ ။ သူငယ္ခ်င္းကားကပါမလာ။ ေနာက္လူက မစံုေသး။ ပုဆိုးမၿပီး ဟိုေလွ်ာက္လုိက္ ဒီေလွ်ာက္လိုက္ ဗ်ာမ်ားေနတာ။ ကၽြန္ေတာ္ တုိ႔လဲ လန္႔ေနရတယ္။ ဗိုက္ဆာလိုက္တာ .. ေဘးဘယ္ညာၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဧည့္ခံထားတဲ့ ေကာ္ဖီနဲ႔ ကိတ္မုန္႔ ။ သတိုးသားက စိတ္တို ေနေတာ့ မႏိုက္ရဲ။ ကဲ အားလံုးၿပီးစီးလို႔ ကားထြက္ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ လက္တံရွည္ရွည္နဲ႔ ကိတ္မုန္႔ႏွစ္ခုနဲ႔ ပါးစပ္ထဲပစ္ထည့္ၿပီး ေရေႏြး တစ္ခြက္ ေကာက္ေမာ့လုိက္သည္။ ဟိဟိ နည္းနည္းအဆာေျပလဲ ေျပတာေပါ့.

သြားၾကတာက ကားႏွစ္စီး .. Hilux နဲ႔ Light Truck ။ Light Truck က ဘီးေလးဘီးေလးလံုး ေလအရမ္းနည္းေနတယ္။ စိတ္ပ်က္လိုက္ တာ ။ ကဲ ေလ ဆိုင္ေရာက္တဲ့အထိ ေယာက်ၤားသားေတြဆင္းလမ္းေလွ်ာက္လိုက္သည္။ ကားေလျဖည့္ၿပီး ထြက္ခဲ့ၾကသည္။ ေကာင္ေလး အိမ္ဘက္က မိသားစုေတြက ေကာင္မေလးအိမ္ကို မေရာက္ဖူးဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လဲ မေရာက္ဖူးဘူး။ သိပ္မေ၀းဘူးေတာ့ ထင္ရသည္။ ရန္ကုန္ - မေကြးလမ္းအတိုင္း ရန္ကုန္ဘက္သို႔ ေမာင္းႏွင္လာခဲ့သည္။ မေကြးျမိဳ႕ႏွင့္ 10 အေက်ာ္ေလာက္အေရာက္တြင္ ကားလမ္းမၾကီးရဲ႕ အတြင္းပိုင္းသို႔ ခ်ိဳး၀င္ခဲ့ရသည္။ သိပ္ေတာင္ ကားဘီးမလိမ့္လိုက္ရ ။ အခက္ေတြ႔ ပါေတာ့သည္။ လမ္းက အတက္ၾကီး ။ အတက္က ကိစၥမရွိဘူး . ျပႆနာက လမ္းက သဲေတာၾကီး ။ ေနာက္ လွည္းလမ္းေၾကာင္းပံုစံၾကီး ဘီးသြားတဲ့ ေနရာက ခြက္ၿပီး ၊ အလယ္ေခါင္က ဂမူၾကီး ။ Light Truck ေရွ႕ဖိုင္ဘာဘန္ကာနဲ႔က ဘယ္လိုမွမလြတ္ အျမင့္က တစ္ထြာပဲ ရွိသည္။ ေနာက္ ေအာက္က လိပ္ျပာတန္းက အျမင့္ တစ္မိုက္ပဲရွိသည္။ ေခါင္းက ေရွ႔စိုက္ကေလးဆိုေတာ့ ဘယ္လုိမွမလြယ္။ ဒါေပမယ့္ ကားဆရာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အကိုၾကီးကလဲ ရေအာင္၀င္မယ္ေျပာတယ္။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေယာက်ၤားသားေတြက ေအာက္ဆင္းၿပီး ပုဆိုး ေလးမကာ စပယ္ယာလုပ္က်ရပါသည။္

အစပိုင္းတြင္ေတာ္ေတာ္ေလး ခက္ခဲသည္။ ကားကလမ္းအတည့္တိုင္း ဘယ္လုိမွေမာင္းမရ ။ ကား ကုန္းေပၚမွာ တင္ေနမွာေသခ်ာတယ္။ ဒါနဲ႔ ကားကုိ အလယ္ဂမူကုိ ေမးတင္ၿပီး လမ္းအေျခ သဲတဲမွ ကပ္ဆြဲရသည္။ ေတာ္ေတာ္ေလး ခက္ခဲသည္။ အတက္ကလဲျဖစ္ အရွိန္ႏွင့္ ရုန္းရင္လဲ သဲနစ္ေတာ့မည္။ တခါတစ္ခါ ကားက ေဘာင္ေပၚတင္သြားၿပီး ဘီးေတြ ေျမၾကီးနဲ႔ လြတ္သြားသည္။ လူအားႏွင့္ ျပန္တြန္းခ်ရ သည္။ Hilux ကေတာ့ နည္းနည္းျမင့္တယ္။ သိပ္အခက္မေတြ႔လုိက္ဘူး ။ ဒါနဲ႔ သူက အေရွ႔ကေမာင္းသြားႏွင့္သည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ကားက ေနာက္က ျဖည္းျဖည္းလုိက္ခဲ့သည္။ လမ္းရဲ႕ 4 ပံု 1ပံုလဲေရာက္ေကာ ကားမွာ ဘယ္လုိမွ ေရွ႕ဆက္လုိ႔မျဖစ္ေတာ့ ။ လမ္းေလွ်ာက္ယံုပဲရွိ ေတာ့သည္။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုး လမ္းေလးအတိုင္း ဖုန္တလံုးလံုးနဲ႔ ေလွ်ာက္လာခဲ့ၾကသည္။

သတိုးသား ႏွင့္ သတိုးသမီးက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကားေပၚပါလာခဲ့သည္။ သူတို႔လဲ လမ္းေလွ်ာက္ေပါ့.။ ကားေပၚက တ၀က္က ေစာေစာက အဆင္မေျပကတည္းကတိုင္း လမ္းေလွ်ာက္သြားႏွင့္မိသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ကားႏွင့္အတူရွိေနခဲ့ရာ မရသည့္အဆံုးမွ ကားဆရာအစ္ ကိုၾကီး ႏွင့္ ေနာက္အစ္ကိုတစ္ေယာက္ ထားခဲ့ကာ .. ကၽြန္ေတာ္ရယ္ . သူငယ္ခ်င္းရယ္ . မင္းသားနဲ႔ မင္းသမီးရယ္. မင္းသားရဲ႕ အစ္မ ရယ္ ေနာက္သူ႔သားေလးရယ္. 7 ေယာက္ထဲ ခရီးဆက္ခဲ့သည္။ အရင္သြားႏွင့္သည့္အဖြဲ႔ႏွင့္ ေတာ္ေတာ္ပ်က္က်န္ခဲ့သည္။

လမ္းကေတာ္ေတာ္ေခါင္သည္ပဲ ။ ေဘးဘယ္ညာၾကည့္လိုက္ ယာေတာင္သိပ္မရွိ ရိုးျပတ္ေတာႏွင့္ ေခ်ာက္ေတြပဲရွိတယ္။ လူကလဲပ်က္ သည္။ သားရဲအေကာင္ပေလာင္ထြက္လာမွာေတာင္ ေၾကာက္ရသည္။ ကေလးက လမ္းမေလွ်ာက္ႏုိင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ထမ္းရပါေတာ့သည္။ ငါးႏွစ္သားအရြယ္ လက္ကမေပြ႔ႏိုင္လို႔ ပုခံုးေပၚတင္ထမ္းရသည္။ 3 မိုင္ေလာက္ေလွ်ာက္ၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ ဒူးေတြ လဲကုန္လာတယ္ ။ ဖိနပ္လဲေပါက္ ေျခေထာက္ေသြးေတြစုိ႔လာတယ္။ မထူးပါဘူးကြာဆုိၿပီး ပုဆိုးတိုတုိ၀တ္ ဖိနပ္လက္ကကိုင္ၿပီး သုတ္ရ ေတာ့တယ္။ ဒါေတာင္ အေပၚက ထိုင္လိုက္တဲ့ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက ေညာင္းတယ္ေျပာေနတာ ေခ်ာက္ထဲပစ္ခ်ထားခဲ့မယ္ေျပာလို႔ ျငိမ္သြား တာ။

ရြာအ၀င္လဲေရာက္ေကာ ေျခကုန္လက္ပန္းကိုက်ၿပီး ဗုန္းဗုန္းကိုလဲေရာ. ရြာကေနလာၾကိဳတဲ့ ေထာ္လာဂ်ီကလဲ ခက္တည္တည္နဲ႔ ကုိယ္တို႔ ကုိေက်ာ္သြားတယ္ အျပင္ေပတရာလမ္းၾကီးထိေရာက္ၿပီးမွ ျပန္လိုက္တာတယ္. သူကကၽြန္ေတာ္တုိ႔မွီေတာ့ ရြာေတာင္၀င္ေပါ့။ ရြာအ၀င္ ေတာ့ ေထာ္လာဂ်ီေလးနဲ႔ ၀င္ခဲ့ပါတယ္။ ကေလးေတြက ကားေနာက္ကေျပးလိုက္ၾကတယ္ ဖုန္တလံုးလံုးနဲ႔ ... ဟူး...

ဟိုေရာ မဂၤလာစကားေျပာ ၊ ရြာလူၾကီး ဆံုးမစကားေျခြ ၊ သတုိးသားက စိတ္မရွည္ . အားလံုးကို၀ုန္းဆံေနတာပဲ ။ နားေအးခ်င္တာနဲ႔ အိမ္ေအာက္ထက္ဆင္း ဖုန္းနဲ႔ ေရဒီယုိေလး နားေထာင္ၿပီး ကြမ္းဆိုင္က ကြမ္းေလး၀ယ္ၿပီး သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ျငိမ့္ေနလိုက္သည္။ အားလံုးၿပီးစီးေတာ့ ေထာ္လာဂ်ီနဲ႔ ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ ကားစီးရတာက Express ထက္ေတာင္ျငိမ့္ေသးတယ္ ။ ေတာင္ရမ္းေတာ့ ေတာင္ ဘက္ေျပးကပ္လုိက္ ၊ ေျမာက္ရမ္းေတာ့ ေျမာက္ဘက္ေျပးကပ္လိုက္။ ဟူး...

အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ အေျပးေလးမွန္ၾကည့္မိပါတယ္။ မိေမြးတိုင္း ဖေမြးတိုင္းေကာ ရွိေသးရဲ႕လားလို႔။ ... တစ္ကုိယ္လံုးကုိ ကုိက္ခဲေနတာ ပဲ။ ေတာ္ေတာ္ေလးေတာ့ စိတ္ပိန္သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ ကုိယ့္ေဘာ္ဒါၾကီးအတြက္ အခုလိုလုပ္ေပးလုိက္ရေတာ့လဲ ေက်နပ္ပါတယ္။ သူ႔အတြက္ လုပ္ေပးခဲ့ႏုိင္တာကို ေပ်ာ္ရႊင္မိခဲ့ပါေတာ့တယ္။ .....


စာဖတ္သူတို႔အားအစဥ္ေလးစားလွ်က္...

ေမွ်ာ္လင့္သူ..

Friday, January 8, 2010

ဗုဒၶဘာသာ ေစာ္ကားခံရျခင္း


ကမာၻေပၚမွာေနထုိင္ၾကကုန္ေသာ လူသားအေပါင္းတို႔တြင္ ကုိးကြယ္ရာ ဘာသာတရားတစ္ခုစီရွိၾကသည္။ ကုိယ္ယံုၾကည္သက္၀င္တဲ့ အရာ ကုိ ခံုမင္ႏွစ္သက္စြာကုိးကြယ္ၾကသည္။ ယံုၾကည္ၾကသည္။ လူသားတို႔ေနထိုင္ရာ ေလာကၾကီးမွာ အၾကမ္းဖ်င္းအားျဖင့္ ဟိႏၵဴ ၊ ဗုဒြ ၊ ခရစ္ ယာန္၊ အစၥလန္ ဆုိၿပီး ဘာသာတရားၾကီး 4 ခုဟာ အစဥ္လိုက္ေပၚထြန္းခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ဘာသာအလုိက္ သူ႔ပညတ္ခ်က္နဲ႔ သူရွိၿပီး အဆံုးသတ္ မွာေတာ့ လူေဘာင္ေလာကၾကီး ေအးခ်မ္းေအာင္ ၾကံရြယ္က်သည္ပင္ျဖစ္သည္။

လူ႔က်င့္၀တ္စည္ကမ္းမ်ားကုိ လုိက္နာက်ေသာ သူမ်ားသည္ ကုိယ္ယံုၾကည္သက္၀င္ေသာ ဘာသာတရားကုိသာ အားထုတ္ၾကၿပီး ႏိုင္ငံၾကီး သား ပီသစြာျဖင့္ သူမ်ားကုိးကြယ္ေသာ ဘာသာတရားအား ပုတ္ခတ္ေျပာဆုိျခင္းမရွိၾကေပ။ အကယ္၍ ပုတ္ခတ္ေျပာဆိုျခင္းျပဳခဲ့ပါကလဲ ထိုလူ၏ အက်င့္စရိုက္သည္ ယုတ္ညံ့သည္။ ေအာက္တန္းက်သည္ဟုပင္ ေခၚဆုိႏိုင္သည္ မဟုတ္ပင္ေလာ။

ကၽြန္ေတာ္စာေရးသူ ဒီေန႔ ကုိညီလင္းဆက္ ရဲ႕ဘေလာ့ေလးကုိသြားဖတ္ေတာ့ Comment ေပးထားတဲ့ေနရာမွာ Link ေလးတစ္ခုေတြ႔ခဲ့တယ္။ သူက ျမန္မာကြန္ျပဴတာပညာရွင္ေတြကုိ အကူညီေတာင္းထားတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္လဲ စိတ္၀င္စားတာနဲ႔ သြားဖတ္မိပါတယ္။ ဒီေနရာေလး မွာ သြားဖတ္မိတာက။ ဟိုေရာက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္ပ်က္သြားရပါတယ္။ အေျခအျမစ္မရွိတဲ့ ပုတ္ခတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ အတူ ကၽြန္ေတာ္ တို႔ သက္၀င္ယံုၾကည္ကုိးကြယ္ေသာ ဗုဒၶဘာသာအား ေစာ္ကားထားသည္ကုိ ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ယုတ္ညံ့တယ္လို႔ေတြးမိပါတယ္ မကိုးကြယ္ရင္ေနပါေစ ၊ အခုလုိ သူမ်ားဘာသာကုိ ပုတ္ခတ္ထားတာကေတာ့ လြန္လြန္းအားၾကီးပါတယ္။

အခုလို ယုတ္ညံ့မႈမ်ိဳးကုိ အခုပထမဆံုးေတြ႔ဖူးတာပါ။ စာဖတ္သူတို႔လဲ အဲ Link မွာသြားဖတ္ႏုိင္ပါတယ္။ ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ Blog ကေန ျမန္မာ Blogger အဖြဲ႔အစည္းနဲ႔ Blogger ေမာင္ႏွမမ်ားကုိ ေဆာ္ၾသခ်င္ပါတယ္။ အဲဒီ့ဆုိဒ္မွာ အခုလုိ ယုတ္ညံ့တဲ့ ပုတ္ခတ္မႈမ်ိဳး ထပ္မံမ တိုးပြားလာႏိုင္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးၾကပါလုိ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ တရားမရွိ ၊ ဘုရားမရွိ ေစာ္ကားမႈမ်ိဳးကုိ ဘယ္လုိဘာသာ၀င္မ်ိဳးမွ လက္ခံႏုိင္ဖြယ္ မရွိပါဘူးခင္ဗ်ာ။ အားလံုးပဲ ၾကိဳးပမ္းေပးၾကမယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္ခင္ဗ်ာ...


စာဖတ္သူတုိ႔အား အစဥ္ေလးစားလွ်က္..

ေမွ်ာ္လင့္သူ

Thursday, January 7, 2010

နံရံပန္းခ်ီ


ကၽြန္ေတာ္ ဟိုးငယ္ငယ္ေလးကတည္းကတိုင္း အိမ္မက္ေလးတစ္ခုရွိတယ္။ အရမ္းရိုးရွင္းပါတယ္။ ကိုယ္ပိုင္အိမ္ေလးတစ္လံုးမွာ ကၽြန္ ေတာ္ခ်စ္တဲ့သူနဲ႔ အတူေနခ်င္မိတာပါ။ အိမ္ေလးကိုလဲ အထပ္ေတြနဲ႔ မေဆာက္ခ်င္ပဲ လံုးခ်င္းတစ္ထပ္ကေလးကို ျခံ၀န္းက်ယ္က်ယ္ေလး ထဲမွာေဆာက္ၿပီး အျမင္ဆန္းတဲ့ ပရိေဘာဂေလးေတြ ဆင္ယင္ၿပီး ေနခ်င္မိပါတယ္။ အခုထိေတာ့ ျဖစ္မလာေသးပါဘူး း)...

ဒါေပမယ့္ဗ်ာ လူပဲ ၾကိဳးစားရင္ ျဖစ္ပါတယ္ ဟုတ္ဘူးလား ... ဒီလိုပဲ အားတင္းရတာေပါ့ေလ း) . အခုေအာက္ကပံုေလးေတြက နံရံပန္းခ်ီ ေပါ့။ သူကလဲ အိမ္တြင္းအလွဆင္မႈတစ္ခုေပါ့။ ကၽြန္ေတာ့္အထင္ေျပာရရင္ေတာ့ ဒါဟာ တစ္မူထူးျခားၿပီးလုပ္တာျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ ျမိဳ႔ျပ ေတြမွာ အဲလုိအလွဆင္တာေတြေတာ့မရွိေလာက္ဘူးထင္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဖန္တီးသူလဲ ရွားပါးမယ္ထင္ပါတယ္။ လက္ရာေျပာင္ေျမာက္ ခ်က္ကေတာ့ အံ့မခန္းေတြ႔ရမွာပါ. အမွတ္မထင္ ၾကည့္လိုက္ရင္ တကယ့္အရာ၀တၳဳလို႔ေတာင္ထင္ႏိုင္ပါတယ္။

သူငယ္ခ်င္းတို႔ေကာ ကိုယ့္ရဲ႕ အိမ္ေလးမွာ အခုလို ခ်ယ္မႈန္းထားခ်င္စိတ္မ်ား မျဖစ္ေပၚမိဘူးလား. ကုိယ္ခ်စ္တဲ့သူနဲ႔အတူတူ သာယာခ်မ္း ေျမ့တဲ့အိမ္ေလးမွာ ဘ၀ကုိ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ျဖတ္သန္းႏုိင္ပါေစလို႔ စာဖတ္သူမ်ားအား ဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါတယ္.















စာဖတ္သူတို႔အား အစဥ္ေလးစားလွ်က္

ေမွ်ာ္လင့္သူ
Related Posts with Thumbnails